Polityka pieniężna
Polityka pieniężna obejmuje narzędzia, których bank centralny używa do realizacji swoich celów — w Stanach Zjednoczonych to ustawowy podwójny mandat: stabilność cen (cel inflacyjny na poziomie 2%) oraz pełne zatrudnienie. Głównym narzędziem jest stopa referencyjna; dochodzą do tego quantitative easing/tightening (zwiększanie lub zmniejszanie bilansu obligacji) oraz forward guidance (kierowanie oczekiwaniami poprzez komunikację). Polityka restrykcyjna (wysokie stopy) hamuje inflację kosztem wzrostu gospodarczego; polityka akomodacyjna (niskie stopy) wspiera aktywność gospodarczą, ryzykując ponowne rozpędzenie inflacji. Zobacz jastrząb / gołąb — dwie postawy w polityce pieniężnej.
Zobacz też
Stopa, po której bank centralny pożycza pieniądze bankom komercyjnym — „czynsz za pieniądz”.
Komitet złożony z 12 członków, który 8 razy w roku ustala amerykańską stopę referencyjną.
Dwie postawy w polityce pieniężnej: restrykcyjna (jastrząb) lub akomodacyjna (gołąb).