Stopa bezrobocia (unemployment rate)
Stopa bezrobocia (unemployment rate) mierzy odsetek osób aktywnych zawodowo, które nie mają pracy, są gotowe ją podjąć i aktywnie jej szukają lub, w Stanach Zjednoczonych, zostały tymczasowo zwolnione. Bureau of Labor Statistics publikuje oficjalny wskaźnik, zwany U-3, razem z NFP, często w pierwszy piątek miesiąca o 8:30 czasu nowojorskiego, czyli o 14:30 czasu paryskiego przez większość roku. Pochodzi z badania na próbie około 60 000 gospodarstw domowych, odrębnego od tego, które liczy nowe miejsca pracy: obie liczby mogą sobie przeczyć. Szersza miara U-6 dolicza m.in. osoby pracujące w niepełnym wymiarze godzin wbrew swojej woli. W październiku 2026 roku oficjalna stopa wynosiła 4,1%. Wzrost silniejszy od prognozy, oznaka schładzającego się rynku pracy, może kazać oczekiwać obniżki stopy referencyjnej Fedu, jeśli pozwala na to inflacja. Śledzi się ją także w strefie euro (Eurostat), w Wielkiej Brytanii (ONS) i w Kanadzie (Statistics Canada, często w ten sam piątek co NFP). Najbliższe publikacje: kalendarz ekonomiczny.
Zobacz też
Miesięczny raport o zatrudnieniu w USA: nowe miejsca pracy, bezrobocie i płace.
Dynamika płac w USA, publikowana razem z NFP i śledzona jako sygnał inflacji.
Nowe wnioski o zasiłek dla bezrobotnych, składane co tydzień w Stanach Zjednoczonych.
Miesięczne badanie BLS dotyczące ofert pracy, zatrudnień i odejść w Stanach Zjednoczonych.
Zestaw narzędzi banku centralnego służących do sterowania inflacją i zatrudnieniem.